113. Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΚΡΥΜΜΕΝΗΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΣΤΥΧΊΑΣ

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ  ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ  ΚΡΥΜΜΕΝΗΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΣΤΥΧΊΑΣ 

Προ ανασκόπηση

1) Το κέρδος και η κεφαλαιοποίηση στην επιχειρηματικότητα. Οι δυο όψεις του νομίσματος. Η προγραμματισμένη βραχυβιότητα των  προϊόντων.  Το φίδι στο σύμβολο του σκήπτρου του Ερμή.

Το συνηθισμένο αφήγημα για τις επιχειρήσεις είναι ότι κάποιος πλουτίζει συσσωρεύοντας κεφάλαιο από τα κέρδη, επειδή προσφέρει μια υπηρεσία ή ένα προϊόν στην κοινωνία. Το συσσωρευμένο κεφάλαιο προσδίδει κοινωνική ισχύ στον ιδιοκτήτη της επιχείρησης. Ωστόσο, η άλλη όψη του νομίσματος είναι ότι ο πλουτισμός μέσω του κεφαλαίου πηγάζει από τον εγωισμό και την εγωκεντρική επιθυμία για άσκηση εξουσίας στην κοινωνία. Φυσικά, αυτό απαιτεί ιδιαίτερες ικανότητες. Ποια από τις δύο όψεις υπερτερεί; Στις μέρες μας, η δεύτερη όψη —αυτή του εγωισμού— είναι μακράν ισχυρότερη. Όχι για όλους τους μεγάλους επιχειρηματίες, αλλά για την πλειονότητά τους. Αυτό μπορεί, κατά κάποιον τρόπο, να τεκμηριωθεί από το φαινόμενο της προγραμματισμένης βραχυβιότητας  των προϊόντων. Τι είναι η προγραμματισμένη βραχυβιότητα?  Πρόκειται για τον σκόπιμο σχεδιασμό προϊόντων έτσι ώστε να έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής από αυτή που θα επέτρεπε η τεχνολογία, με στόχο να εξαναγκαστούν οι καταναλωτές να αγοράσουν καινούργια και οι επιχειρηματίες να αποκομίσουν μεγαλύτερα κέρδη. Για παράδειγμα, τα κινητά τηλέφωνα και οι υπολογιστές σχεδιάζονται συνήθως για να διαρκούν δύο χρόνια, ενώ θα μπορούσαν να κατασκευαστούν ώστε να αντέχουν πολύ περισσότερο. Το ίδιο ισχύει και για τους λαμπτήρες ή τα αυτοκίνητα. Φυσικά, αυτό σημαίνει ότι το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα επιβραβεύει τον εγωισμό αντί για την ανιδιοτέλεια· με άλλα λόγια, προάγει τις κατώτερες αξίες και λειτουργίες της ανθρώπινης προσωπικότητας. Αυτή η ενίσχυση της κατώτερης φύσης  της ανθρώπινης ύπαρξης συμβολίζεται στο Κηρύκειο του Ερμή από δύο φίδια που περιελίσσονται, παραπέμποντας προφανώς σε ένα ερπετοειδές πνεύμα και μια αντίστοιχη ηθική.

 

 

2) H διαφορετική ηθική του κέρδους σε διαφορετικές κλίμακες της οικονομίας. Το χρήμα ως δίκοπο μαχαίρι ανάλογα με την κλίμακα εμβέλειας στην κοινωνία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής και το χρήμα ως κοινωνική εξουσία κεφαλαίου. 

Η παραπάνω ανάλυση δεν ισχυρίζεται ότι όλες οι λειτουργίες του χρήματος είναι κακές, 
όπως θα δούμε στη συνέχεια. Το κακό εξαρτάται από την κλίμακα στην οποία λειτουργεί 
το χρήμα μέσα στην κοινωνία. Στη μικρότερη κλίμακα, αυτή του νοικοκυριού, το χρήμα 
αποτελεί προφανώς μέσο ελευθερίας — κάτι που δεν συνιστά κακό, αλλά αρετή. Το κακό 
ανακύπτει όταν η κοινωνική ισχύς εκδηλώνεται και μέσω του 
κεφαλαιοποιημένου χρήματος. Και κάνουμε λόγο για «κακό» διότι, κανονικά,  η κοινωνική
 ισχύς θα έπρεπε να πηγάζει αποκλειστικά από τη δημοκρατία. 
Το γεγονός ότι το χρήμα είναι θετικό και συνδέεται με την ελευθερία στη μικρότερη 
κλίμακα —αυτή της ανθρώπινης μονάδας και του νοικοκυριού— δημιουργεί στην 
πλειονότητα των ανθρώπων την ψευδαίσθηση ότι το χρήμα είναι εξίσου θετικό και 
όχι κακό και στην πολύ μεγαλύτερη κλίμακα της άσκησης εξουσίας επί της κοινωνίας 
μέσω του κεφαλαίου.
Έτσι, στην πιο μικρή κλίμακα —αυτή των μεμονωμένων ατόμων— το χρήμα εμφανίζεται
 ως μέσο συναλλαγών· είναι, επομένως, ουδέτερο: ούτε κακό ούτε αρετή. Στην κλίμακα 
του νοικοκυριού, τείνει περισσότερο προς την αρετή. Ωστόσο, στην κλίμακα των 
δισεκατομμυριούχων, όταν αυτοί ασκούν εξουσία επηρεάζοντας τις αποφάσεις της 
δημοκρατίας, το φαινόμενο αυτό ισοδυναμεί με φασισμό. Άλλωστε, ο Μπενίτο Μουσολίνι
 όριζε τον φασισμό ως την κυριαρχία του ιδιωτικού τομέα επί του κράτους. Γι' αυτό και 
το χρήμα αποτελεί δίκοπο μαχαίρι, ανάλογα με την εμβέλεια της επιρροής του εντός της
 κοινωνίας. Οι παραπάνω χαρακτηρισμοί δεν ισχύουν απόλυτα σε κάθε περίπτωση, 
αλλά έχουν μάλλον στατιστικό χαρακτήρα.

3) Κεφαλαιουχικές ανισότητες , ψευδο-αξιοκρατία και ψευδο-δημοκρατία. Ανισότητες και εξέλιξη της συνείδησης. Το χρήμα και οι ανισότητες ως επιβράδυνση της εξέλιξης. 

Η λειτουργία του χρήματος στο καπιταλιστικό μας οικονομικό σύστημα δημιουργεί αυτόματα ανισότητες. Ένα απλό πείραμα το υποδεικνύει αυτό. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε 100 άτομα. Ας υποθέσουμε ότι δίνουμε στον καθένα από αυτά 200 ευρώ. Και τους ζητάμε να παίξουν ζάρια —αδιάβλητα ζάρια— για μία εβδομάδα. Μετά από μία εβδομάδα, το αποτέλεσμα της κατανομής των χρημάτων θα ακολουθεί την κατανομή Pareto. Με άλλα λόγια, πάνω από το 80% των χρημάτων θα έχει συγκεντρωθεί σε λιγότερο από το 20% των ατόμων. Πρόκειται για μια τυπική στατιστική κατανομή του πλούτου στην καπιταλιστική κοινωνία.

 Στο προαναφερθέν πείραμα δεν υπεισέρχονται η αξιοκρατία ή η δεξιότητα. Επομένως, 
οι χρηματικές ανισότητες που προκύπτουν στο τέλος αποτελούν μια μορφή ψευδο-αξιοκρατίας.
 Βεβαίως, στην πραγματική ζωή, τα χρήματα καταλήγουν σε άτομα που αναπτύσσουν μια 
ιδιαίτερη δεξιότητα —δεξιότητα που αντιγράφεται από εκείνους που έχουν ήδη συσσωρεύσει 
πλούτο. Ωστόσο, το ουσιαστικότερο προσόν του ανθρώπου σε έναν πολιτισμό δεν είναι η 
απόκτηση χρημάτων, αλλά η ικανότητα ανάπτυξης της συνείδησής του, καθώς και της 
συλλογικής συνείδησης.
Η συνείδηση περιλαμβάνει τόσο τη συνείδηση της προσωπικότητας όσο και τη συνείδηση
 της ψυχής. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι οι ανισότητες που δημιουργεί ο καπιταλισμός 
αποτελούν, στην ουσία, μια ψευδο-αξιοκρατία. Βλέπουμε ότι ο καπιταλισμός παράγει 
ανισότητες, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τις αξίες που η δημοκρατία επιδιώκει να 
καλλιεργήσει ισότητα μέσω της ψήφου. Στην πραγματικότητα, ο καπιταλισμός και 
η δημοκρατία αποτελούν αντίρροπες δυνάμεις. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι ο καπιταλισμός
 είναι μακράν ισχυρότερος από τη δημοκρατία. Έτσι, μπορούμε να πούμε ότι, ουσιαστικά,
 έχουμε να κάνουμε μόνο με μια ψευδο-δημοκρατία. Εκατοντάδες επιστημονικές μελέτες, 
που διεξήχθησαν την τελευταία δεκαετία από πανεπιστήμια και τα Ηνωμένα Έθνη,
 αποδεικνύουν ότι οι ανισότητες βλάπτουν τις κοινωνίες. Οι έντονες ανισότητες έχουν ως 
συνέπεια την αύξηση της εγκληματικότητας και του αριθμού των φυλακισμένων, την 
αύξηση των ατόμων με ψυχολογικά προβλήματα, τη μειωμένη εμπιστοσύνη προς τις 
επιχειρήσεις, τη δυστυχία στην κοινωνία και την επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης.
Το αντίθετο συμβαίνει, φυσικά, όταν οι ανισότητες είναι μικρότερες. Ο δείκτης Gini μετρά
 τις οικονομικές ανισότητες. Όταν ο δείκτης αυτός αυξάνεται, ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ
 επιβραδύνεται· όταν μειώνεται, ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ επιταχύνεται. Μπορούμε, 
επομένως, να πούμε ότι οι ανισότητες επιβραδύνουν την εξέλιξη του πολιτισμού. 
Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα επιβραδύνει
την εξέλιξη του πολιτισμού. Αυτο θα μπορουσε να συσχετιστει με το σύμβολο  των δυο φιδιων 
στο σκηπτρο του Ερμη. Δηλ οτι είναι ερπετοειδης καθυστέρηση στην εξέλιξη του πολιτισμού.
 Από την άλλη πλευρά, δεν πρέπει να θεωρούμε ότι στη 
Ρωσία ή την Κίνα υφίσταται πραγματικός δημοκρατικός σοσιαλισμός, αλλά ότι, στην 
ουσία, πρόκειται επίσης για ολιγαρχικό καπιταλισμό.
 

4) Οι παροντες ψευδο-σοσιαλισμοί της Ρωσίας και Κίνας, ως καπιταλιστική ολιγαρχία.

5) Ιδιοτέλεια και ανιδιοτέλεια. Τι επιβραβεύεται με την εξουσία του χρήματος? Η ισορροπία του ατόμου και του συνόλου της κοινωνίας. Τίνος οι ανάγκες βαρύνουν περισσότερο? 

6) Η πηγή κάθε διαφθοράς στον καπιταλισμό,  που δεν θα σταματήσει ποτέ.

7) Η έκδοση του χρήματος ως ανεξάρτητη εξουσία από την  δημοκρατία.

Η έλλειψη του καθολικού βασικού εισοδήματος και η συνεπαγόμενη ημι-δουλεία.

Οι άνθρωποι πιστεύουν αφελώς ότι η έκδοση του χρήματος —του νομίσματος— εμπίπτει στην εξουσία της κυβέρνησης. Και έτσι συνέβαινε πράγματι κατά την αρχαιότητα και την περίοδο πριν από τη δεκαετία του 1690, καθώς αυτή είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων. Ωστόσο, το 1695, η Αγγλία κήρυξε πτώχευση εξαιτίας ενός πολέμου πενήντα ετών με τη Γαλλία. Δεν υπήρχε πλέον χρυσός του βασιλιά ή του κράτους για τη χρηματοδότηση του πολέμου. Τότε ήταν που ο Κρόμγουελ πρότεινε πως η έκδοση της αγγλικής λίρας πρέπει να ανατεθεί στον ιδιωτικό τομέα —στους τραπεζίτες—, οι οποίοι διέθεταν αποθέματα χρυσού. Ο βασιλιάς Τσαρλς και η κόρη του, Μαρία Στιούαρτ, αρνήθηκαν, αλλά μετά τον θάνατό τους, ο Κρόμγουελ πέτυχε να λάβει το Κοινοβούλιο την απόφαση για τη δημιουργία μιας ιδιωτικής τράπεζας, της Τράπεζας της Αγγλίας, και για την έκδοση της αγγλικής λίρας με βάση τον ιδιωτικό χρυσό. Από την οποία μπορούσε να δανειστεί το κράτος. Η ονομασία «Τράπεζα της Αγγλίας» υποδήλωνε ότι η τράπεζα ανήκε στο κράτος, αλλά η αλήθεια είναι ότι ανήκε σε ιδιώτες τραπεζίτες. Έναν αιώνα αργότερα, μέσω της οικογένειας Ρότσιλντ, το φαινόμενο αυτό εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη, παρά το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές χώρες δεν είχαν χρεοκοπήσει. Κατά συνέπεια, στη σημερινή εποχή, η έκδοση χρήματος αποτελεί μια εξουσία ανεξάρτητη από τη δημοκρατία και, ως εκ τούτου, αντίθετη προς αυτήν. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι περισσότερες κεντρικές τράπεζες πέρασαν από τον ιδιωτικό τομέα πίσω στα κράτη, ωστόσο εξακολουθούν να ελέγχονται γραφειοκρατικά, ανεξάρτητα από τις κυβερνήσεις. Στην Ευρώπη, το άρθρο 130 της Συνθήκης του Μάαστριχτ επιτρέπει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να εκδίδει χρήμα, να το δανείζει και να καθορίζει τα επιτόκια, χωρίς να χρειάζεται να συμβουλευτεί,  ή να ζητήσει άδεια από οποιαδήποτε κυβέρνηση ή κοινοβούλιο της ευρωζώνης ή από οποιονδήποτε άλλον οργανισμό. Η κατάσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσον αφορά την Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Federal Reserve), δεν χαρακτηρίζεται από τον ίδιο βαθμό αυθαιρεσίας όπως στην Ευρώπη. Αν και η Ομοσπονδιακή Τράπεζα ανήκει  στον ιδιωτικό τομέα, ελέγχεται εν μέρει , από την κυβέρνηση. Το γεγονός ότι το χρήμα, από τη στιγμή της έκδοσής του και προκειμένου να κυκλοφορήσει στην οικονομία, πρέπει να περάσει από τις μονοπωλιακές πύλες μιας κεντρικής τράπεζας, δημιουργεί τεράστιο χρέος στο οικονομικό σύστημα και, αργά ή γρήγορα, κρίσεις χρέους που εμφανίζονται περιοδικά.

Το ορθό θα ήταν το χρήμα να εκδίδεται από έναν κεντρικό νομισματικό δημόσιο οργανισμό, 
μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Με αυτόν τον τρόπο, δεν θα είχαμε μια οικονομία χρέους και επαναλαμβανόμενες 
κρίσεις χρέους. Επιπλέον,

αυτό το φαινόμενο της έκδοσης χρήματος από μια δύναμη ανεξάρτητη από τις δημοκρατίες 
και τις κυβερνήσεις

καθιστά αδύνατη την παροχή του καθολικού βασικού εισοδήματος από τις κυβερνήσεις, 
καθώς πρόκειται για μεγάλη δαπάνη

και τα φορολογικά έσοδα δεν επαρκούν για να την καλύψουν. Το καθολικό βασικό εισόδημα 
θα μπορούσε εύκολα να παρέχεται από την κυβέρνηση

μέσω του νεοεκδοθέντος νομίσματος, εάν οι κυβερνήσεις έλεγχαν την έκδοση του νομίσματος

μέσω ενός μη κερδοσκοπικού Κεντρικού Νομισματικού Οργανισμού. Επομένως, αυτή η 
ανεξαρτησία της έκδοσης νομίσματος

από τις κυβερνήσεις και τις δημοκρατίες ευθύνεται για την έλλειψη καθολικού βασικού 
εισοδήματος και, κατά συνέπεια,

για τη μαζική οικονομική εξαθλίωση παγκόσμιας κλίμακας και τη συστημική φτώχεια των 
νοικοκυριών. Τα άτομα, δεν έχουν το καθολικό βασικό εισόδημα, ως ένα αναφαίρετο 
οικονομικό δικαίωμα επιβίωσης, και πρέπει έμμεσα εκβιαστικά ως ημι-δούλοι, να εργάζονται 
για αυτούς  που έχουν τα χρήματα, η ακόμα πιο δύσκολα να γίνουν τα ιδια κεφαλαιοκράτες
Σε εποχές οικονομικής η δανειακής κρίσης  η έλλειψη του καθολικού βασικού εισοδήματος
παγιδεύει , τα άτομα σε υπερχρέωση και μη εξυπηρετούμενα δάνεια ακόμα και όταν 
λήξει η οικονομική κρίση, με αποτέλεσμα, στο τέλος, να χάνουν την περιουσία τους από 
τις τράπεζες και τις εταιρείες funds. Επίσης, σε περιπτώσεις κρίσεων, όπως στο lockdown 
του COVID-19, η έλλειψη του καθολικού βασικού εισοδήματος, ανάγκαζε τα άτομα τα οποία
διέκριναν ότι κατά τη γνώμη τους τα mrna εμβόλια ήταν επικίνδυνa. "ψευδοεμβόλια",καθώς 
δεν διέθεταν μηχανισμό σταματήματος δημιουργίας ακίδων να  επιστρέψουν από την αναστολή στην εργασία τους λόγω αδυναμίας οικονομικής επιβίωσης 
και να δεχτούν να κάνουν τα "ψευδοεμβόλια" δηλαδή, να αναγκαστούν να χάσουν το 
αυτεξούσιο του εαυτού τους. 
.

Αυτή η κατάσταση έχει  οδηγήσει σε βαθύ ψυχολογικό άγχος τις μάζες και, που συχνά 
είναι υπεύθυνο για πολλές  αυτοκτονίες.

 Μπορούμε πλέον να κατανοήσουμε ότι αυτή η ανεξαρτησία της έκδοσης νομισμάτων από τις δημοκρατίες αντιστοιχεί στον συμβολισμό των δύο φιδιών στο κηρύκειο του αρχαίου Έλληνα θεού του κέρδους, του Ερμή. Αν το μεταφέραμε, στο 12-θεο θα ισοδυναμούσε, με την εκθρόνιση του Δια, από τον θεό Ερμή.  Φαίνεται προφανές ότι επρόκειτο για μια ατυχή παρέκκλιση της ιστορίας —που έσωσε  στερεοποίησε και πολλαπλασίασε ένα ερπετοειδές πνεύμα— εις βάρος των επιθυμιών, των αναγκών και της δύναμης των λαών μέσω της δημοκρατίας, και υπέρ μιας εξαιρετικά περιορισμένης ολιγαρχίας του πλανήτη.

 7.5) Το χρήμα ως μέσον εμμέσου εκβιασμού της ελευθερίας της βούλησης.

8) Οι φιλανθρωπία των δισεκατομμυριούχων που δεν κάνουν οι  εκατομμυριούχοι.

9) Καινοτομία , πολιτισμική εξέλιξη και κερδοσκοπία.

10) Βιομηχανία τροφίμων, υγεία και κερδοσκοπία.

11) Βιομηχανία καπνού , υγεία και κερδοσκοπία.

12) Βιομηχανία φαρμάκων , ιατρική και κερδοσκοπία. Το σύμβολο του φιδιού στην ιατρική. 

13) Η απατηλή υπόσχεση του πλουτισμού για η μαζική συναίνεση στους κανόνες του καπιταλισμού. Ο νόμος της έλξης, της ολιγαρχίας του πλούτου.

Μερικές φορές συναντάμε νέους που νιώθουν ενθουσιασμό —σαν να βρίσκονται υπό 
την επήρεια ναρκωτικών— για την προοπτική να γίνουν εκατομμυριούχοι στη ζωή τους.
 Όλα αυτά εντάσσονται στο όνειρο ενός νέου, ελεύθερου κόσμου, γεμάτου ευκαιρίες. 
Αν ρωτήσουμε 100 άτομα ηλικίας 20 ετών, πιθανότατα πάνω από το 30% θα 
διαβεβαιώσει ότι θα γίνει εκατομμυριούχος και πάνω από το 50% ότι θα αποκτήσει 
σημαντική οικονομική άνεση. Και φυσικά, ο τρόπος για να γίνει κανείς εκατομμυριούχος
 είναι, στην ουσία, μόνο ένας. Το να προσεταιρίζεται κάποιος του ήδη πλούσιους και να 
μιμειται και επαναλαμβάνει  τις ενέργειες  των πλούσιων εκατομμυριούχων (ο νόμος της έλξης 
στο καπιταλιστικό χρήμα). Δυστυχώς, ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες —τη χώρα που 
θεωρείται τόπος ευκαιριών— λιγότεροι από

το 5% των ανθρώπων γίνονται εκατομμυριούχοι μέχρι την ηλικία των 60 ετών, ενώ οι περισσότεροι

βρίσκονται στα όρια της φτώχειας τη στιγμή της συνταξιοδότησής τους. Αν το γνώριζαν αυτό με βεβαιότητα

εκ των προτέρων, δεν θα ήταν τόσο πρόθυμοι να αποδεχθούν τους κανόνες του καπιταλισμού·

αντιθέτως, θα επέμεναν στην ανάγκη η κοινωνία να παρέχει το καθολικό βασικό εισόδημα.

Τώρα, ο ενθουσιασμός για την απόκτηση πλούτου και την ένταξη στην τάξη των εκατομμυριούχων

δεν είναι απαλλαγμένος από τον εγωισμό και μια δόση κακόβουλης ικανοποίησης απέναντι στους

«αποτυχημένους» ή τους «χαμένους», ενώ συνοδεύεται από την ψευδαίσθηση ότι η είσοδος

στην ολιγαρχία των πλούσιων εκατομμυριούχων συνεπάγεται αυτόματα και την ένταξη

στην ελίτ της ποιοτικής αξιοκρατίας.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι όσο περισσότερο οι μάζες υιοθετούν και αποδέχονται τη 
νοοτροπία και την αντίστοιχη μεροληπτική οπτική των πλούσιων εκατομμυριούχων και 
δισεκατομμυριούχων, τόσο περισσότερο οι πλούσιοι αισθάνονται ότι τυγχάνουν εκτίμησης
 και νιώθουν ασφαλείς απέναντι σε κάθε παγκόσμια καταδίκη ή επανάσταση. Εδώ, 
καθοριστική  σημασία έχει η σύγχυση και μη διάκριση  ανάμεσα στο «θετικό» χρήμα —ως μέσο 
επιβίωσης και ελευθερίας σε επίπεδο νοικοκυριού— και στο «αρνητικό» χρήμα —
ως αντιδημοκρατική ισχύ του κεφαλαίου μέσα στην κοινωνία.

14) Οι κρυμμένες εξουσίες. Μασονίες , αδελφότητες, αντικατασκοπίες.  Η σχέση τους με τις θρησκείες. Η αποκάλυψη της κρυμμένης τυραννίας εδώ και 7 χιλιάδες χρόνια από εξωγενή ερπετοειδή προέλευση.  Ο έμμεσα εκβιαστικός και παγιδευτικός τρόπος λειτουργείας της εξουσίας της ολιγαρχίας και του  συστήματος πάνω στην μάζα των  πολτών.  

The Psychology of Our Economic System’s Institutions: The Issue of Hidden Negative Will and Collective Unhappiness

 

A Preliminary Overview

 

1) Profit and capitalization in entrepreneurship: two sides of the same coin. Planned product obsolescence. The symbol of snake of Hermes’s caduceus.

 The usual a narrative about business, is that one gets rich through capital accumulation of profit, because he offers a service or product to the society.  The accumulated capital gives social power to the owner of the business. Nevertheless, the other side of the coin is that one gets rich through the capital because of selfishness and the egoistic desire to have power in the society. Of course, this requires special skills. Which of the two sides of the coin is stronger? By now, the second side of selfishness is by far stronger. Not for all businessmen, but for the majority of the businessmen. This somehow can be proved from the programmed obsolescence of products. What is programmed obsolescence? It is the intended design of the products so that they last a shorter time than they could technologically, so as to force the consumers to buy new ones and the businessmen to have more profit. For example, mobiles and computers usually are meant to last for two years, while they could be designed to last many more than two years. Similarly with the lamps and the cars. Of course, this means that the capitalistic economic  system rewards the selfishness instead of the selflessness. In other words, lower values and functions of the human personality. This empowering of the lower aspect of the human existence, it is symbolized in the Hermes Caduceus, by two snakes twisting around , and it is obviously a reptilian spirit and morality. 

2) Differing ethics of profit across various economic scales. Money as a double-edged sword, depending on the scope of its reach within society. Money as means of transaction and money as social power of capital.

The above analysis does not claim  that all functions of money are evil, as we shall see. Evilness depends on the scale of function of money in the society. At the smallest scale of the household obviously, money is a means of freedom, which is not evil but a virtue. Evilness appears when power in the society appears also through the capitalized money. And we say evilness because power in the society normally should be only through democracy. The fact that money is positive and related to freedom in the smallest scale of the human atom and the household, gives the illusion to the majority of the people that money is also positive and not evil in the very large scale of power on the society through capital. So at the smallest scale of human atoms  money appears as a means of transactions. therefore, neutral neither evil, nor virtue. At the scale of the household,  it is more of a virtue. But at the scale of billionaires, when they have power against decisions of the democracy this is not less than fascism. Actually, Benito Mussolini defined fascism as the power of the private sector over the state. That is why money is a double-edged sword, depending on the scope of its reach within society. The above characterizations are not absolute on 100% of the cases, but but they have more of a statistical nature. 

3) Capital-based inequalities, pseudo-meritocracy, and pseudo-democracy. Inequalities and the evolution of consciousness. Money and inequalities as a retarding factor  of the speed of  evolution.

 The function of money in our economic system of capitalism automatically creates inequalities. A simple experiment suggests it. Let us assume that we have 100 people. Let us assume that we give to each one of them €200. And we ask them to play the dice, fair dice, for one week. After one week, the result of money distribution will be the Pareto distribution. In other words, more than 80% of the money will be accumulated to less than 20% of the persons. Which is a standard statistical distribution of the wealth in the capitalistic society. In the above experiment there is no meritocracy or skill involved. So the inequalities of money at the end is pseudo-meritocracy. Of course, in real life making money goes to people that develop a special skill, which is copied from the people that have already accumulated money. But the most essential merit in human beings in a civilization is not making money but being able to develop their consciousness and the collective consciousness as well. And consciousness contains both personality consciousness and soul consciousness. We can still say therefore the inequalities that capitalism creates is essentially pseudo meritocracy. We see that capitalism creates inequalities, which is the opposite of the qualities through voting that democracy is trying to create. In fact, capitalism and democracy are opposite powers. And history has shown that capitalism is by far stronger than democracy. So we can say that, actually, we have only pseudo-democracy. Hundreds of scientific studies in the universities and the United Nations, the last decade , prove that inequalities harm the societies. Strong inequalities have as a result more crime , more prisoners , more psychologically sick people , less trust in the business , more unhappiness in the society , and slower economic development.  The opposite, of course, with less inequalities. The Gini index measures economic inequalities . When it goes higher the speed of increase of the GDP gets slower. When it goes lower the speed of increase of GDP gets faster. We can say therefore, that inequalities decelerate the evolution of the civilization.  We conclude the Capitalistic Economic System decelerates the evolution of the civilization. This could be correlated with the symbol of 2 snakes on the caduceus of ancient Greek god of profit  Hermes.  In other words that it is a reptilian deceleration of the evolution of the civilization. On the other hand we should not think that in Russia or China there is really democratic socialism, but that there is essentially oligarchic capitalism as well. 

4) The current pseudo-socialisms of Russia and China as forms of capitalist oligarchy.

 5) Self-interest and selflessness. What is rewarded by the power of money? The balance between the individual and society as a whole. Whose needs carry greater weight?

6) The source of all corruption in capitalism—something that will never cease.

 7) The issuance of money as a power independent and against  democracy. 
The absence of a universal basic income and the resulting semi-slavery.
People naively believe that the issuing of money, of currency, is under the power of government.
And it was so in ancient times and before the 1690s. Because it will be natural way. But in 1695 
England went bankrupt because of a fifty-year war with France. And there was no more gold of the king,
 of the state to pay for the war. Then it was Cromwell who suggested that the issuing  English Lira,
Should be given to the private sector, to the bankers , who had  gold. King Charles and his daughter 
Maria Stuart, refused, but after their death, Cromwell  succeeded in having the Parliament decide,
to create the private bank, Bank of England and issue the English Lira through private gold, from
which the state could borrow.   The name "Bank of England" suggested that the bank belonged to the state, but the truth is that 
it belonged to private bankers. And after one century, through the family of Rothschild, this 
phenomenon propagated in all of Europe, in spite of the fact, that the European countries 
had not gone bankrupt. In this  the way, in present times the issuance of money is a power independent of the 
democracy  and thus against democracy. After the 2nd world war most of the central banks returned to the states
from the private sector, but still they are bureaucratically controlled independently from the governments. 
In Europe, the article 130, of the Maastricht Agreement, allows the European Central Bank , to issue money, 
lend it, and regulate the interest rates, without having to consult us or ask permission, from any government or parliament of the 
European zone, or any other organization. The situation in the United States, and the Federal Reserve
 Central Bank, is not so much arbitrary as in Europe. Although the Federal Reserve Bank belongs to the 
private sector, partially, it is controlled by the government. The fact that the money from the time that it is issued 
And in order to circulate in the economy , has to pass from the monopolistic gates of a central bank ,
Creates vast debt in the economic system and sooner or later periodically appearing debt crises.
The correct should be that the currencies should be issued from a central monetary public, not-for-profit 
Organization. In this  way we would not have an economy of debt and repeating debt crises. Furthermore, 
this phenomenon of of issuing the money by a power independent of the democracies and the governments 
creates the inability of the governments to provide the universal basic income ,because it is a big expense
and taxes are not sufficient to allow it. The universal basic income would be easily provided by the government 
through the newly issued currency if the governments controlled the issuing of the currency , 
through a not-for-profit Central Monetary Organization. Therefore, this independence of issuing of currency
from governments and democracies, is it responsible for the lack of the basic universal income and therefore
of a global scale massive economic misery  and systemic poverty of the households. Individuals 
do not possess a universal basic income as an inalienable economic right to survival; instead,
 they are forced—through a form of indirect coercion akin to semi-slavery—to work for those 
who hold the capital, or to face the even more arduous task of  becoming capitalists themselves.
During times of economic or debt crises, the absence of a universal basic income traps 
individuals in a cycle of over-indebtedness and non-performing loans—even after the 
crisis has passed—ultimately resulting in the loss of their assets to banks and investment 
funds.Furthermore, during crises such as the COVID-19 lockdown, the absence of a 
universal basic income forced individuals—who believed mRNA vaccines were 
dangerous "pseudo-vaccines" (given their lack of a mechanism to halt spike protein 
production)—to return to work from their suspension due to financial necessity and 
to accept these "pseudo-vaccines," thereby effectively being compelled to surrender 
their personal autonomy.


All the above usually lead to massive depression , and sometimes suicides. 
We can understand now, that this independence from the democracies,  of issuance of the currencies does correspond, 
to the suggestion
of the 2 snakes in the  Caduceus of ancient Greek god of profit Hermes. If we would transfer
 this phenomenon to the 12-olympian gods . it would correspond to the dethronement of the god Jubiter (Zeus)
by the god Hermes.  It seems obvious that 
it was a saved wrong turn of the history, by reptilian spirit,  against the desires, needs and power
 of people through  democracy and in favor of a very thin oligarchy of the planet.

7.5) Money as means of indirect coercion of the free will. 

 8) Philanthropy by billionaires—something millionaires do not engage in.

 9) Innovation, cultural evolution, and financial profit.
10) The food industry, health, and profiteering.
 
11) The tobacco industry, health, and profiteering.
 
12) The pharmaceutical industry, medicine, and profiteering. 
The symbol of the snake in medicine.
 13) The deceptive promise of becoming rich as a means to secure mass consent to the rules of capitalism. 
The law of attraction of money and the oligarchy of capitalism.
Sometimes we meet young people, feeling enthusiastic as if in drugs , about the possibility 
of becoming rich millionaires in their life. It is all in the dream of a new free world, full of 
opportunities.  If we ask 100 people at the age of 20 years old, probably more than 30% they 
 assure that they will become millionaires in their life and more than 50% that they will be 
sufficiently rich.  And of course, the method to become rich millionaires, is  essentially only one. 
To associate  and repeat what the rich millionaires have already done (The law of attraction in capitalization).
Unfortunately, even in the United States,  which is considered the land of opportunity, less than
 5% of them we become millionaires by the age of 60 years old and most of them they will be 
at the threshold of poverty at the time they retire. If they would know it with certainty in 
advance there would not be so eager to accept the rules of capitalism, and instead they would 
insist that  the society  must provide the universal basic income. Now this enthusiasm of become 
a rich millionaire it is not entirely clear from egotistic selfishness and a percentage of bad joy 
towards the "failures" or "losers" and  together with the illusion that one's entering an oligarchy
 of rich millionaires this means that  they are automatically entering the elite of meritocracy.
We see therefore that the more the masses adopt and accept the mentality and and appropriate 
bias of the rich millionaire and billionaire, the more the rich people feel that they are appreciated
 and feel safe from any global condemn, or revolution. Now in this, the confusion of positive money 
as survival  and freedom at the small scale of households and negative money as non-democratic 
power of capital in the society is crucial. 
 

 14) Hidden powers. Freemasonry, brotherhoods, and counter-intelligence agencies. Their relationship with religions. 
The revelation of a hidden tyranny of extraterrestrial reptilian origin spanning 7,000 years.
The indirectly coercive and trapping manner in which the power of the oligarchy and the system 
operates upon the mass of citizens.