51. ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΤΩΝ ΓΗΙΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

 ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Ιστορικα, αλλα ακομα να συμβαινει και στην σημερινη ανθρωποτητα, μποει να διακρινει καποιος τρεις βσικες μορφες υποδουλωσης του ανθρωπου. Η καθε μια ολο και πιο λεπτοφυης απο την προηγουμενη και να απαιτει ολο και πιο προηγμενη συνειδιασιακη αντιληψη και αρχες, για να γινει αντιλειπτη.

Α) Η πρωτη μορφη δουλειας ειναι φυσικα του , αιμοσταγους πολεμικου οπλου, καποιου η καποιων τυραννου (/νων). Στην αρχη ομως εμφανιζεται ως απελευθερωση απο τους κινδυνους των εχθρων η των περιπτωσεων εσωτερικων ατομικων  εγκληματιων της κοινωνιας. Ο τυραννος/νοι παντα εκθιαζει την αναγκη υπαρξης του με βαση την ταξη, σταθεροτητα, ασφαλεια και δημοσια εργα. (παραδειγμα η Αρχαια Ρωμαικη αυτοκρατορια που βασιζετο στους δουλους) . Φυσικα παντα υπαρχει μια μικρη μειοψηφια οπου για αυτην η τυραννια ειναι αγαθο και καλη τυχη

Β) Η δευτερη  μορφη ειναι πιο δυσκολα αντιληπτη και ειναι η οικονομικη δουλεια. Στην αρχη εμφανιζεται ως απελευθερωση. Π.χ. το ελευθερο εποριο και οικονομικη ανοδος της αστικης ταξης στην Ευρωπη ηταν απελευθερωση απο τους βασιλεις και την αριστοκρατια. Ομως στην συγχρονη εποχη γνωριζουμε , πως η νεα ταξη πραγματων  (=συνδικατο εκδοσης τους χρηματος απο τις ιδιωτικες κεντρικες τραπεζες) , μονοπωλωντας την εκδοση του χρηματος και μονοπωλωντας την κυκλοφορια του χρηματος μεσω τραπεζικου δανεισμο, οχι μονο δημιουργει περιοδικα κρισης υπερδανεισμου, αλλα και υποδουλωνει, ατομα, οικογενειες, επιχειρησεις και ολοκληρα κρατη (π.χ. Ισλανδια, Ιρλανδια, Ελλαδα, Πορτογαλια αλλα και.....Ισπανια , Γαλλια, και....Γερμανια. Ακομα και Αμερικη φυσικα). Οι αρχαιοι τυραννοι και οι  βασιλεις   αντικατασταθηκαν τωρα με μια ντουζινα υπερπλουσιες οικογενειες που ...κρυφα εχουν ιδιοκτησια τις κεντρικες τραπεζες. Φυσικα παντα υπαρχει μια μικρη μειοψηφια οπου για αυτην το οικονομικο αυτο συστημα ειναι αγαθο και καλη τυχη.  Η νεα μορφη υποδουλωσης του ανθρωπου ειναι πιο υπουλη και αναγκαζεται να κρυβει τις μεθοδους και την ταυτοτητα της πισω απο ενα απροσωπο συστημα. Ενω στην αρχαια εποχη ο ρυραννος ηταν γνωστος ως προσωπο σε ολους, στην οικονομικη δουλεια, η πλειοψηφια δεν γνωριζειτα πραγματικα προσωπα των τυραννων. Υποτιθεται επισης πωςη οικονομικη δουλεια δεν εινα κατα βαση αιμοσταγης και βαναυση, αλλα στην πραξη υπαρχουν πολλες κρυφες δολογονιες , αυτοκτονιες ανθρωπων και υποκινησεις παρξικοπηματων και εμφυλιων πολεμων.  

Γ) Η τριτη μορφη υποδουλωσης του ανθρωπου, σχετίζεται με την ανάπτυξη του ιντερνετ και της κοινωνίας της πληροφοριας. Αυτο δεν σημανινει πως το ειντερνετ δεν εχει ακομα να δωση πολλα καλα στον γιηνο πολιτισμο. Εχει ακομα να δωση πολλα ωφελει. Αλλα συσχετισμενο με αυτο ερχεται και μια μορφη υποδουλωσης που βασικα θα μπορουσε να αποφευχθει. Αλλα αυτην η τριτη μορφη υποδουλωσης ειναι η πλήρης παραβίαση της ιδιωτικής πληροφορίας του ατόμου, και η διαρκείς παρακολούθηση του, με μέσα τεχνολογίας που το ίδιο δεν διαθέτει. Καθε ατομο πρεπει να διατηρεί πληροφορια απόρρητη. Οχι διοτι ειναι ενοχο, αλλα διοτι είναι απαραίτητο για την σωστή λειτουργία της ελεύθερης βούλησης του και της αυτό-υπευθυνοτητας του. Οπως π.χ. δεν κανει οι ριζες ενος δενδρου να ειναι εκτεθειμένες εξω στο αερα, αλλα πρέπει να ειναι κρυμμένες στην γη, ετσι και το πληροφοριακό ιδιωτικο απορρητο ειναι βασικο ανθρωπινο δικαιωμα.

Δ) Η τεταρτη μορφη υποδουλωσης του ανθρωπου ειναι ακομα πιο δυσκολα αντιληπτη, απο την οικονομικη δουλεια. Ειναι φυσικα η πνευματικη και ψυχικη υπαρξιακη υποδουλωση του ανθρωπου, συνηθως μεσω θρησκειων. Αυτο παλι δεν σημαινει πως η μεταφυσικη δεν εχει πολλα καλα να δωση στον ανθρωπινο  πολιτισμο. Το αντιθετο. Αλλα συσχετισμενη με αυτην ερχεται και μια μορφη υποδουλωσης που βασικα θα μπορουσε να αποφευχθει. Παλι στην αρχη εμφανιζεται η θρησκεια ως απελευθερωση.Π.χ. οι εβραιοι οδηγηθηκαν στην ελευθερια απο τους αυγυπτιους ακολουθωντας τα θαυματα του θεου του Μωυση. Η αρχαιοι χριστιανοι δηλωναν πως δεν αποδεχονται την δουλεια στην Ρωμαιο αυτοκρατορα διοτι προτιμουσαν να ειναι δουλοι το Θεου, του Γαλιλαιου Ιησου, δηλωση που τους εκανε να αισθανονται ελευθεροι. Ακομα οι θρησκειες συχνα βαλλουν εναντιον της οικονομικης δουλειας, και της εξουσιας του χρηματος (του Μαμωνα). Ομως ιστορικα επισης γνωριζουμε πως καταληξαν στην ηθικη , ψυχικη  και πνευματικη υποδουλωση τςη πλειοψηφιας. (Και λεγοντας υποδουλωση δεν μιλαμε εδω μονο για την βαναυση μορφη οπως π.χ.  την ανιερη εξεταση στην Ισπανια, τον Γαλιλαιο μη την γη που κινηται και τον Παπα, το γδαρισμο τςη Υπατιας, η τους διωγμους των εικονολατρων στο Βυζαντιο) Φυσικα παντα υπαρχει μια μικρη μειοψηφια οπου η καποια  θρησκεια ειναι αγαθο και καλη τυχη. Χρειαζεται πολυ μεγαλη πνευματικη δυναμη και ψυχικη ωριμοτητα, να ξεχωρισει καποιος το χυσαφι αρετων η αληθειων απο τις τοξινες και τα αγκιστρια, σε μια θρησκεια, και να κατανοησει πως τελικα δεν ειναι καποιοι θρησκευτικοι ηγετες αλλα  ειναι μονο η ιδια η πνευματικη και βαθυτερη ψυχικη υπαρξιακη πηγη του ανθρωπου ατομικα και συλλογικα που υποδυκνειει την πορεια της ψυχικης και πνευματικης μεταφυσικης υπαρξιακης ανθρωπινης εξελιξης. Και εδω η υποδουλωση μπορει να γινει με μη ορατο και κρυφο τροπο. Θα πρεπει να γινει κατανοητο πως απελευθερωση απο αυτην την τριτη μορφη υποδουλωσης του ανθρωπου, δεν σημαινει πως καταληγει καποιος στον κλασσικο υλιστικο η μηδενιστικο  αθεισμο, αλλα μαλλον σε ενα μεταφυσικο ανθρωπινο υπαρξισμο (βλεπε αναρτηση http://crisismonetarysystem.blogspot.gr/2015/03/82.html  και http://liberating-beliefs.blogspot.gr/2015/10/51_2.html ).

Μπορει να αξιολογηση καποιος εναν πολιτισμο στο ποσο προηγμενος και εξελιγμενος ειναι απο το ποσο εχει υπερβει τις παραπανω μορφες ανθρωπινης υποδουλωσης. 

50. ΔΥΟ ΤΑΞΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ και Η ΕΞΕΛΙΞΗ. ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΙΣΜΟΣ

ΔΥΟ ΤΑΞΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ και Η ΕΞΕΛΙΞΗ. ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΙΣΜΟΣ

Υπαρχουν δυο ταξεις στον  κοσμο. Η πρωτη ειναι η ιεραρχια της εξουσιας στον ορατο κοσμο  απο ζωο σε ζωο (θηρευτης-θηραμα) η απο ανθρωπο σε ανθρωπο (τωρα πλεον μεσω του χρηματος) και η δευτερη ,  αρκετα  αγνωστη , της υψηλοτερης συχνοτητας στο σωμα (δηλ του σπιν των ηλεκτρονιων) Η δευτερη ειναι σχεδον αγνωστη, ακομα δεν εχουμε μαθει καν να την μετρουμε με επιστημονικο  τροπο. Αλλα ψηλοτερη συχνοτητα στο σωμα ειναι προιον περισσοτερης συνειδησης και κυριως ποιοτικοτερης συνειδησης. Συναισθηματα μισους, οργης, ζηλειας, πλεονεξιας, ιδιοτελειας ,  επιθυμιας για εξουσια σε αλλο ανθρωπο, σαδισμου, φοβου, σωματικου θανατου  κλπ χαμηλωνουν την συχνοτητα. Συναισθηματα αγαπης, χαρας, ευτυχιας,  ερωτα, ανιδιοτελειας, ελευθεριας,  ψυχικης αθανασιας κλπ ανεβαζουν την συχνοτητα. Παρομοια και με τις σκεψεις , και την προσοχη. Υψηλοτερη συχνοτητα σημαινει επεισης μεγαλυτερο αισθημα ευτυχιας και περισσοτερη υγεια.

Ολοι οι προοδευτικοι ανθρωποι οταν με τους αγωνες τους αφυπνιζουν τους αλλους και τον εαυτο τους, αυτο ακριβως κανουν, ανεβαζουν την συχνοτητα στον εαυτο τους και στους αλλους.

Οταν αυτη η συχνοτητα ενος ζωντανου οργανισμου περαση καποια ορια, τοτε με επιταχυνση μεταπηδα ακομα ψηλοτερα και σταθεροποιειται σε μια πολυ  ψηλοτερη συχνοτητα οπου υπαρχουν (αορατοι σε μας ) πλανητες , δενδρα, ζωα, ανθρωποειδη. Διοτι η φυσικη πραγματικοτητα υπαρχει σε μια σειρα απο διακριτες συχνοτητες που ειναι αορατοι κοσμοι σε εμας. Αυτη η μεταναστευση του ζωντανου οργανισμου εν ζωη σε ψηλοτερη συχνοτητα αορατου κοσμου, ειναι γνωστη στις αρχαιες διδασκαλιες ως Μυηση και εποστροφη της εμβιας ζωης στις πηγες-πραγματικοτηατες απο οπου ξεκινησε και πρωτοδημιουργηθηκε. Αυτο ειναι η μυηση. Δεν ειναι συσσωρευση γνωσεων που τις κρυβει καποιος απο τους αλλους. Ειναι η μεταπηδηση-αναληψη  εν ζωη και χωρις θανατο σε υψηλοτερη συχνοτητας πραγματικοτητας. Αυτο το διδασκαν και οι αρχαιοι Πυθαγορειοι. Αλλα και αρκετες αλλες ομαδες στην αρχαιοτητα.  Ειναι τροπος εξελιξης πιο γρηγορος απο τον φυσικο θανατο και επαναγεννηση σε υψηλοτερη συχνοτητα.  Φυσικα αυτη η ικανοτητα ανυψωσης της συχνοτητας προερχεται απο το οτι η μορφη αυτη ζωης αρχιζει προκαταβολικα ενοσο βρισκεται στην ορατη πραγματικοτητα να ζει με αξιες και αρχες υψηλοτερης συχνοτητας πραγματικοτητας (π.χ, η φυτοφαγια ειναι κατι τετοιο, διοτι απο την 3η συχνοτητα πραγματικοτητας και υψηλοτερα , κανενα ζωντανο δεν αφαιρει την ζωη σε αλλο για να ζηση ολα παιρνουν την ενεργεια τους απο τον ηλιο τους, και οι ηλιοι υπαρχουν σε πολλες συχνοτητες πραγματικοτητας). Η μεταπηδηση αυτη μπορει να γινει σε ατομα μονο, η και πιο σπανια σε να ολοκληρο πολιτισμο και πλανητη, ταυτοχρονα, με ολα τα δενδρα και ζωα πανω σε αυτον. Οσο υψηλοτερη η συχνοτητα της πραγματικοτητας οπου βρισκεται μια ανθρωπινη υπαρξη, τοσο το πνευμα αλληλεπιδρα πιο αμμεσα με την υλη, και η ιδια η αμεσαη ατομικη ανθρωπινη βουληση μπορει να αλλαζει την υλη με τροπο θαυμουργο. 

Ο κυριος σκοπος λοιπον της εξελιξης των ειδων και του ανθρωπου δεν ειναι τοσο  η επικρατηση στα αλλα (1 πρωτη ταξη ,order, που αναφεραμε) , και η επιβιωση, αλλα κυριως  η μεταπηδηση σε υψηλοτερη συχνοτητα (H 2η ταξη,   order που αναφεραμε). Ολα αυτα ισως ακουγονται πολυ παραξενα. Αλλα αν πριν μερικους αιωνες μιλουσε καποιος για την στρογγυλη γη που γυρνα γυρω απο τον ηλιο, η για τα κινητα τηλ. που συνδεονται μη ηλεκτρομαγνητικα κυμματα, θα τους περνουσαν για φανασιοπληκτους η ...τρελους.  

Στην σημερινη κοινωνια, και πολιτισμο ολη σχεδον η 1η ταξη order ειναι κατι που μεταφραζεται σε οικονομικη επιφανεια, και εξουσια του χρηματος.

Τα παιδια γενιουνται , μεγαλωνου και σπουδαζουν, για  να παρουν υψηλοτερα πτυχια, να απασχοληθουν απο καλλιτερες και πιο πλουσιες επιχειρησεις που θα τους πληρωνουν υψηλοτερους μισθους. Η για να πλουτισουν τα ιδια ως επιχειρηματιες. Να αναρριχηθουν στην κοινωνια που ειναι σχεδον ταυτοσημο με την  εξουσια τους χρηματος. Ακομα και η φημη πλεον αγοραζεται και χρηματοδοτειται. 

Ομως υπαρχουν πολλοι παμπλουτοι που η συχνοτητα τους ειναι χαμηλη, πολυ χαμηλοτερη απο την συχνοτητα, ανθρωπων που μολις επιβιωνουν η ακομα και ανθρωπων κατω απο το οριο της φτωχιας. Μπορει να υπαρξουν ζωα που να εχουν ηψηλοτερη συχνοτητα απο συγκεκριμμενους ανθρωπους.  Οι δυο ταξεις πραγματων ειναι ενετλελως διαφορετικες. Η πρωτη βασιζεται σε φαντασιακους θεσμους του χρηματος, ειναι τεχνητη ανθρωπινη, χωρις βαθος. Αφορα κυριως αυτον τον πολιτισμο η ακομα και αυτην μονο την συχνοτητα ορατης πραγματικοτητας Η δευτερη ταξη πραγματων ακομα και οταν ειναι στην ιδια την φυσικη ορατη πραγματικοτητα, ειναι παγκοσμιοι (δια-γαλαξιακοι) ιεροι  νομοι συνειδησης και υλης και εξελιξης της ζωης.

Οταν ενας πολιτισμος (χωρις να μεταπηδηση σε μια υψηλοτερη συχνοτητα αορατης πραγματικοτητας) εχει απλως αρκετα ψηλοτερη μεση συχνοτητα απο αυτην που εμεις εχουμε ως πολιτισμος, τοτε οι αρχες του και οι αξιες του  βασιζονται στην ελευθερια, σχεδον ισοτητα, αλληλεγυη, πνευματικοτητα, σεβασμου της ψυχικης μη θνητης συνειδησης κλπ Τοτε η επιστημη τους ειναι πολυ πιο προηγμενη, αλλα επισης και η πνευματικοτητα και ψυχισμος του. Απο ενα σημειο και πανω, καταργουν εντελως τα χρηματα και λειτουργουν με ελληλεγγυη , εμπιστοσυνη, προσβασιμοτητα στα αγαθα και σχεδον ισοτητα. Αυτο που τους χαρακτηριζει ειναι ο ανθρωπισμος.  Φυσικα σε καποιο μετρο καθε αθρωπος, σε ενα ευημερο πολιτισμο πρεπει να εχει, την απαραιτητη τεχνολογια, και βιοτικο επιπεδο. Αυτο ομως δεν συνδεεται καταναγκη με το οτι πρεπει να εξουσιαση αλλους ανθρωπους. 

Αντιθετα, πολιτισμοι που προσκολουνται στην 1η ταξη πραγματων οπως παραπανω, ειναι πολυ πιο αργοι στην εξελιξη, εχουν χαμηλοτερης ποιοτητας συναισθηματα, χαμηλοτερη τεχνολογια (παρολο που μπορει να ειναι πολυ υψηλοτερη απο την δικη μας) και τους χαρακτηριζει ο τερατισμος. 

Θελουμε λοιπον να ειμαστε περισσοτερο ανθρωποι η περισσοτερο τερατα? Θελουμε να διαπρεψουμε κυριως στην 1η ταξη πραγματων , που ειναι τεχνητη και και συμβατικη  που σχεδον δεν εχει εξελιξη,  η κυριως στη 2η ταξη πραγματων  που ειναι κοσμικη και αυθεντικη και εχει μεγαλο βαθος εξελιξης?

49. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΙΑ ΑΡΧΙΚΗ ΑΞΙΑ ΑΦ’ ΕΑΥΤΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ Η ΥΠΑΡΞΙΑΚΕΣ?

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΙΑ ΑΡΧΙΚΗ ΑΞΙΑ ΑΦ’ ΕΑΥΤΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ Η ΥΠΑΡΞΙΑΚΕΣ?

Νομίζω όχι! Υπάρχουν άλλες βαθύτερες αρχές, από τις οποίες έπεται το σύστημα της άμεσης δημοκρατίας! Ποιες είναι όμως αυτές? Ας προσπαθήσουμε να το αναλύσουμε λίγο σε όλες σχεδόν της μορφές άμεσης δημοκρατίας. Η Άμεση δημοκρατία σημαίνει  καταρχήν ΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΙΣΟΤΗΤΑ, και διακυβέρνηση της κοινωνίας με βάση την βούληση της συλλογικής πλειοψηφίας. Δεν θα ήταν αποδεκτό π.χ. στην άμεση δημοκρατία να μετρά η ψήφος κάθε ατόμου με τόσο  βάρος όσο η οικονομική του περιουσία, η το εισόδημα του. Δηλ οι οικονομικές ανισότητες αποκλείονται στην άμεση δημοκρατία Η είναι  αποδεκτή  μόνο η ισότητα στο επίπεδο της ψήφου. Παρόμοια  επιδιώκεται και ισότητα στο δικαίωμα της ψήφου όχι μόνο στο βάρος της ψήφου.  Ήδη εδώ βλέπουμε πως η πολιτική ισότητα στο επίπεδο της ψήφου είναι ειδική περίπτωση μιας γενικότερης αρχής κοινωνικής ισότητας.  Αλλά όλα αυτά υπάρχουν και στην αντιπροσωπευόμενη δημοκρατία.

Στην άμεση δημοκρατία υπάρχει επιπλέον, το ότι οι ψήφοι οδηγούν άμεσα στην λήψη αποφάσεων και όχι στην εκλογή αντιπρόσωπων για την λήψη αποφάσεων. Εδώ λοιπόν έχουμε κάτι περισσότερο (ιδίως στην άμεση και όχι στην ημι-άμεση δημοκρατία) την  καθολική ευθύνη-αρμοδιοτητα και ισότητα στην λήψη αποφάσεων. Θα μπορούσαμε σύντομα να την λέγαμε, με δυο όρους

1) Δικαίωμα και ευθύνη ατομικής πολιτικής βούλησης και

2) Ισότητα της ευθύνης  πολιτικής  βούλησης .

Με λόγια μπορούμε να αντιληφτούμε την άμεση δημοκρατία ως μια σειρά από ατομικά ανθρώπινα δικαιώματα ,  με ισότητα σε καθένα από αυτά. Τα ανθρώπινα όμως  δικαιώματα είναι μορφές ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ  του ατόμου αλλά και ΕΥΘΥΝΩΝ του ατόμου.

Έχουμε λοιπόν ήδη ιχνηλατήσει το  σύστημα της άμεσης δημοκρατίας, να αντλεί από αρχές  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΕΥΘΥΝΗΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ κλπ στις ανθρώπινες υπάρξεις. 

Είναι φανερό πως ο ιστορικός καπιταλισμός, δεν θα είχε σοβαρές αντιρρήσεις στο θέμα της (πολιτικής) ελευθερίας.  Ενώ από την άλλη ο ιστορικός σοσιαλισμός δεν θα είχε σοβαρές αντιρρήσεις, στο θέμα της (πολιτικής) ισότητας. Είναι όμως η  άμεση δημοκρατία, απόλυτη εγγύηση για την διατήρηση των ατομικών ελευθεριών  η κάποιας κοινωνικής ισότητας? Φοβάμαι πως όχι.

Ας φανταστούμε ένα σενάριο μιας κοινωνίας με άμεση δημοκρατία αλλά και με ακραίες οικονομικές ανισότητες , όποτε η οικονομική ολιγαρχία, έχοντας την οικονομική εξουσία, προσπαθεί να καταστρατηγήσει την άμεση δημοκρατία. Πως μπορεί να το κάνει αυτό? Απλά «αγοράζοντας»  τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και εξασκώντας συστηματικά φανερή η αφανή προπαγάνδα υπέρ των πολιτικών θέσεων που θέλει να επιβάλει, εκφοβίζοντας για τις αντίθετες θέσεις, διαστρεβλώνοντας έννοιες και πραγματικότητα και αποκρύπτοντας πληροφορίες η μεροληπτικά εμφαίνοντας μέρος μόνο της πραγματικότητας. Είναι γνωστό πως τέτοιες μέθοδοι έχουν επιτυχία. Π.χ. είναι γνωστό πως στην USA, της τελευταίες 10-ετιες κερδίζουν της εκλογές πάντα τα κόμματα με ην μεγαλύτερη χρηματοδότηση, Επομένως κάλλιστα θα μπορούσαμε να φανταστούμε πως καις την άμεση δημοκρατία για 10-ετιες θα κερδίζουν στις ψηφοφορίες, οι προτάσεις, με την καλλίτερη χρηματοδότηση προπαγανδισης η …ανάλυσης τους  στα ΜΜΕ.

Με λίγα λόγια δεν μπορεί να υπάρχει πραγματική πολιτική ισότητα, η  Ισότητα της ευθύνης  πολιτικής  βούλησης  ενόσω υπάρχουν μεγάλες οικονομικές ανισότητες. Πάντα η ολιγαρχία του χρήματος, θα καταφέρνει να έχει μεγαλύτερη ευθύνη καις συμβολή στην λήψη των αποφάσεων.

Μήπως όμως αν όχι η ισότητα στην ευθύνη λήψης των αποφάσεων αλλά η ατομική ελευθερία είναι εξασφαλισμένη στην Άμεση δημοκρατία? Και πάλι όχι! Και πάλι ας φανταστούμε στο ίδιο σενάριο όπως προηγουμένως, την κοινωνία αυτή με άμεση δημοκρατία, αλλά βαθειά δανειακή κρίση που έχουν δημιουργήσει, η κορυφή της οικονομικής ιδιωτικής ολιγαρχίας και έκδοσης του χρήματος. Επειδή όμως ο κόσμος δεν πολύ καταλαβαίνει πως λειτουργεί το νομισματικό-τραπεζικο σύστημα, δεν τους έχει ενοχοποιήσει. Έτσι αυτοί, έχοντας «αγοράσει» τα  ΜΜΕ,  την ακαδημαϊκή ερεύνα και γνώση τα βιβλία κλπ, επιτυχαίνει να ενοχοποιήσει όλους εκτός από τις κεντρικές τράπεζες (τους ίδιους). Φταίει δηλ η κακή οικονομική συμπεριφορά των δανεισμένων. Δηλ οι αποφάσεις του προϋπολογισμού, η μαύρη οικονομία, η φοροδιαφυγή, η απληστία των νοικοκυριών και υπερκατανάλωση κλπ κλπ κλπ. (τα ξέρετε διότι ….. ήδη πολλοί  τα πιστεύουν αυτά ως την κύρια αιτία!). Έτσι με τράπεζες κλειστές και κατεστραμμένες (παραδόξως όχι όμως η κεντρική τράπεζα) , με τις καταθέσεις του κόσμου χαμένες, επιτυχαίνουν, να περάσουν μια πρόταση που οι ίδιοι θέτουν. Η οποία είναι  «προσωρινά» να απενεργοποιηθεί η άμεση δημοκρατία και να επιβληθεί στρατιωτικός νόμος για λόγους εθνικής επιβίωσης! Η οποία πρόταση με την οικονομική δύναμη που έχουν και την σύγχυση και απελπισία του κόσμου περνά! Έτσι καταργείται η άμεση δημοκρατία που είναι ανθρώπινο δικαίωμα ελευθερίας, και φυσικά το προσωρινό γίνεται μόνιμο διότι όταν η ολιγαρχία αποκτήσει και την πολιτική εξουσία πέρα από την εικονική εξουσία , δεν θα την αφήσει πλέον ποτέ.

Με λίγα λόγια δεν μπορεί να υπάρχει πραγματική πολιτική ελευθερία, η ακόμα και άμεση δημοκρατία,   ενόσω υπάρχουν μεγάλες οικονομικές ανισότητες, και η οικονομική εξουσία στην κοινωνία είναι στην πράξη (αλλά όχι επισήμως)  ισχυρότερη από την πολιτική εξουσία!

Φυσικά, κάνεις  νομίζω  δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως αν τα παραπάνω είναι πιθανά στην άμεση δημοκρατία είναι κατά πολύ πιθανότερα (και ήδη τα διαπιστώνουμε αυτά) στην αντιπροσωπευόμενη δημοκρατία, όπου η παρέμβαση της οικονομικής εξουσίας στην πολιτική εξουσία είναι ευκολότερη.

Νομίζω, επομένως πως είναι ασφαλέστερο να διαφύλαξη κάποιος τις ΑΡΧΕΣ (το «γιατί»)  στις οποίες βασίζεται η άμεση δημοκρατία, μάλλον παρά την διαδικασία της (το «πως»). Και να επιμείνει πως οι αρχές αυτές είναι αδιαπραγμάτευτες και πέρα από κάθε ψηφοφορία!

Αλλά ποιες είναι άραγε αυτές οι αρχές οι βαθύτερες από όπου αντλεί η Άμεση Δημοκρατία και από πού εκπηγάζουν?  Εδώ δεν γίνεται από τον να μην στραφεί κάποιος, όχι μόνο στις κατάλληλες κοινωνικές αρχές αλλά στην ίδια την βαθύτερη ανθρώπινη ύπαρξη. Π.χ. ο ιστορικός καπιταλισμός και η οικονομία του βασίζεται στην αρχή πως ο άνθρωπος κατά βάθος είναι κυρίως ιδιοτελής και όχι ανιδιοτελής, και επομένως και η ανάγκη της ατομικής ιδιοκτησίας, του χρήματος και τα κίνητρα του πλουτισμού.

Νομίζω  πως οι αρχές από τις οποίες αντλεί την εγκυρότητα της η Άμεση δημοκρατία είναι

1)      Κάθε άτομο είναι εξίσου υπεύθυνο και ελεύθερο, να αποφασίζει όχι μόνο για την ατομική του μοίρα αλλά εξίσου και για την συλλογική μοίρα της κοινωνίας.  (ΕΥΘΥΝΗ)

2)      Τα άτομα δεν είναι μόνο ιδιοτελή αλλά στον ρόλο τους στην προηγούμενη αρχή είναι και  χρειάζεται να είναι και πολύ περισσότερο ανιδιοτελή.  (ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ)

3)      Τόσο κάθε άτομο χωριστά, αλλά και η κάθε κοινωνική εξουσία, υπάρχει για να είναι στην υπηρεσία της επαύξησης της ατομικής και συλλογικής βαθύτερης ανθρώπινης ψυχικής συνείδησης. Η ατομική και κοινωνική ευημερία είναι απόρροια της περισσότερης   ανθρώπινης συνείδησης.(ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ)

4)      Η εξέλιξη της ανθρώπινης ατομικής και συλλογικής  συνείδησης, απαιτεί ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα, αλλά και ένα σοφό μέτρο κοινωνικής ισότητας. (ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΟΤΗΤΑ).

48. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΩΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΒΙΩΜΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΣΕ ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΟΛΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΩΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΥΛΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΩΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΒΙΩΜΑ ΚΑΙ  ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΣΕ ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΟΛΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΩΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΥΛΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Η αποψη αυτη (δηλ του υποκειμενικου μονο ορισμου της πραγματικοτητας) , που την υποστηριξαν στην ευρωπη και οι βρετανοι εμπειριστες (π.χ. D. Hume) εχει το παραδοξο πως ενω καθε ενα διαφορετικο υποκειμενο οριζει και μια διαφορετικη πραγματικοτητα, τελικα υποστηριζεται ............η μια και μονο ενοτητα! Ο συγχρονος υπαρξισμος υποστηριζει το ιδιο. Βεβαια κοινη λογικη θα ετεινε να οριση την πραγματικοτητα ως κατι διαφορετικο απο την αντιληψη της πραγματικοτητας, συγκεκριμενου αριθμου υποκειμενων. (π.χ. το περιεχομενο μιας σειρας φωτογραφιων ενος τοπου στο κομπιουτερ δεν πρεπει να συγχεεται με τα αποθηκευμενα μπιτς της φωτογραφιας η το πληθος των διαφορετικων φωτογραφιων στο κομπιουτερ. Η διαγραφη αυτων των φωτογραφιων δεν θα εξαλειψη και τον τοπο, ουτε πιθανον αλλες φωτογραφιες του σε αλλα κομπιουτερ). Ομως η υπαρξιακη-υποκειμενικη πλευρα της πραγματικοτητας ειναι δειγμα επισης αναπτυγμενης επαφης της θνητης πραγματικοτητας με την μη-θνητη ψυχη, δηλ δειγμα πνευματικης εξελιξης. Διοτι απο την πλευρα της μη-θνητης ψυχης, η μονη επαφη με την υλικη πραγματικοτητα ειναι μεσω της αντιληψης της, με την βοηθεια των αισθησεων του θνητου σωματος. Για το θνητο σωμα ομως το αξιωμα αυτο ακουγεται ανοητο , πως δηλ μια σφαιρα απεξω που θα το σκοτωση ειναι απλως μια ,,,,,υποκειμενικη αντιληψη ...που εχει την δυναμη να εξαλειψη καθε (θνητη) περεταιρω αντιληψη. Ομως για την μη-θνητη ψυχη η αντιληψη δεν σταματα και συνεχιζει με τις αισθησεις του επομενου σωματος-ενσαρκωσης. Απωτερα η ανθρωπινη υπαρξη ως πνευματικος δημιουργος, εξελισσεται προς μια κατασταση οπου και μονο με την πνευματικη βουληση δημιουργειται η πραγματικοτητα της υπαρξης. Ταυτοχρονα στο πεδιο των ψυχων, συνορα της ψυχης δεν υπαρχουν, καθως ειναι εννωμενη με τις αλλες ψυχες και ολα γινονται αντιληπτα ως ενοτητα. Την μη θνητη ψυχη την βοηθα να μην δεχεται ενα κοσμο εξω απο την αντιληψη της, διοτι μονο την αντιληψη του εκαστοτε υλικου κοσμου κρατα ως (πλατωνικη) αναμνηση με την οποια πλαθη τον εαυτο της. Αλλα και στον κοσμο των θνητων προσωπικοτητων η συλλογικοτητα της επιστημης, εχει αυτο το νοημα, δηλ την προσπαθεια να εξαχθει ενας κοινος παρανομαστης στις πολλες διαφορετικες υποκειμενικες αντιληψεις για την πραγματικοτητα για να φταση καποιος στην μια και μονο πραγματικοτητα (παντα μιας μονο υλικης συχνοτητας φυσικης πραγματηκοτητας). Oσο αναπτυσσεται λοιπον πνευματικα η υπαρξη τεινη, να προτιμα μονο τον υποκειμενικο ορισμο της πραγματικοτητας. Ειναι παραδοξο πως διδαχτηκαμε πως ιστορικα η επιστημη αναπτυχθηκε με την απομακρυνση απο τον υποκειμενικο ανιμισο. Ισως ομως η εξελιξη ειναι σπειροειδης και ξανα συνανταμε μετα τον επιστημονικο εξωτερικο αντικειμενισμο και παλι την αξια της υποκειμενικης πραγματικοτητας. Η ιδια η εξελιξη της υπαρξης και το γεγονος πως υπαρχει πονος, δηλ πως εν μερει ο μη αναπτηγμενος πληρως ανθρωπος δεν εχει επιλεξη τον τροπο που υπαρχει, υποδεικνυουν την υπαρξη της αντικειμενικης πραγματικοτητας ως κατι εξω απο την υποκειμενικη αντιληψη της πραγματικοτητας. Η ισως και διοτι η ανθρωπινη υπαρξη δεν ειναι μονο ψυχη, επομενως οχι ενωμενη απολυτα με ολες τις αλλες υπαρξεις , ετσι το γεγονος πως δεχομαστε πως υπαρχει και κατι περα απο την δικη μας υπαρξη, σημαινει επισης πως δεχομαστε την υπαρξη αντικειμενικης πραγματικοτητας περα απο την δικη μας. Οσο ομως εξελισσομαστε τοσο ενδιαφερομαστε περισσοτερο για την υποκειμενικη (μη θνητη) πραγματικοτητα μας, και τα βιωματα που μας μαθαινουν και μας εξελισουν, ειναι αποδειξη πως η υποκειμενικη πραγματικοτητας μας αντικαθρεφτιζει επιτυχως την εξω απο την υπαρξη μας "αντικειμενικη" πραγματικοτητα. Η πορεια της ψυχης ειναι να υπερβαινει, γνωριζοντας πρωτα την εκαστοτε εξωτερικη υλικη αντικειμενικη ορατη πραγματικοτητα , ζωντας μεσα σε αυτην, για την χαρη μιας ανωτερης συχνοτητας αορατης υλικης πραγματικοτητας στην οποια ανερχεται, και ουτω καθεξης. Στην συγχρονη ζωη και την ψυχολογια της, η βαση της (υποκειμενικης) πραγματικοτητας μας, ειναι αυτα που κατα βαθος πιστευουμε, στα οποια οι αισθησεις παιζουν ρολο, αλλα δεν την οριζουν πληρως.

47. ΤΑ 12 ΣΤΑΔΙΑ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ ΕΝΟΣ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ ΕΑΥΤΟΥ

ΤΑ 12 ΣΤΑΔΙΑ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ ΕΝΟΣ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ ΕΑΥΤΟΥ


ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΘΕ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΟΥ ΕΑΥΤΟΥ. Και εδω ειναι τα 12 σταδια για αυτο.

(Απο το "ΕΓΩ", στο "ΕΜΕΙΣ" και για ενα νεο ΕΑΥΤΟ. Απο το εχειν στο δραν, στο συναισθανεσθαι, στο συλλογιζεσθαι, στο επιγνωναι μεχρι και το βουλεσθαι . Η δημιουργια του νεου εαυτου απαιτει φυσικα καποια ριζικη αλλαγη αυτων που πιστευουμε για τον κοσμο , τους αλλους και την υπαρξη μας. και καποια ¨ανυπακοη" στο μερος του εαυτου που θελουμε να αφησουμε πισω. Σε αυτη την πορεια, πρεπει να ανακτησουμε τις 4 βασικες ελευθεριες. Την Οικονομικη, την Ηθικη, την Δημιουργικη και την Πνευματικη ελευθερια μας)

ΤΑ 12 ΣΤΑΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΣΤΟΧΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ ΕΑΥΤΟΥ.

Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΣΦΑΙΡΑ

1) Η ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ

Ειναι η εποχη της ζωης μας που ακομα δεν εχουν βρει το σταθερο νοημα της ζωης. ψαχνουμε το απο που ερχομαστε, γιατι, ποιοι οι σκοποι μας και ο ενας μας σκοπος , και συλλεγουμε τα "εργαλεια"

2) Η ΕΝΑΡΞΗ

Προετοιμαζοντας το δικο μας μονοπατι, καθενας διαφορετικο, και ευελπιστώντας να συγκλινουν κεντρικά ωστε η κοινωνια να ειναι βιωσιμη και γρηγορα εξελισσομενη. Καθε αλλαγη του ατομικου εαυτου γινεται σε αλλλεπιδραση και με την συλλογικοτητα

3) ΤΙΜΩΝΤΑΣ

Κατανοώντας την πηγή της δημιουργίας μας, το ιερό στον κάθε ατομικό εαυτο που ξεκινα απο την μη θνητη συνειδηση, ψυχη και πνευμα. Η αιτιοτητα και η δημιουργια του νεου εαυτου και προσωπικοτητας ερχεται ομως κυριως απο μεσα μας.

4) ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΟΧΟ

Καθε στοχος εξωτερικος ατομικα η κοινωνικα απαιτει και εναν εσωτερικο την δημιουργια νεας προσωπικοτας και εξελιξη της μη θνητης συνειδησης. Διαπίστωση και επιβεβαίωση του αληθινού στόχου της δημιουργίας νεας προσωπικοτητας και εαυτού. Η εκφραση του στοχου γινεται , ειτε απορρητα ειτε μοιραζοντας την με αλλους οποτε δημιουγει και δεσμευση. Ολοι οι στοχοι βρισκονται κατω απο τον καθολικοτερο της συλλογικοτητας που ειναι η εξελιξη της μη θνητης συνειδησης μαζι με την ευημερια της θνητης συνειδησης. Ο στοχος μπορει να ειναι ενας αλλα αναπτυσσεται δενδροειδως σε πολλους επιμερους εξωτετικους και εσωτερικους.

Η επιτευξη καθε στοχου εχει παντα οχι μια μοναδικη αιτια αλλα ενα συνολο απο αιτιες. Οι περισσοτερες απο αυτες ειναι εξω απο εμας και ισως μεσα σε αυτες να ειναι πολυ ισχυρες αντιξοες αιτιες. Ομως μεσα σε αυτες υπαρχει και ο δικος μας παραγον η δικη μας αιτια του δικου μας εαυτου που οταν προσαρμοστει και αναπτυχθει καταλληλα μπορει να φερει την επιστευξη του στοχου και να κανει τα γεγονοτα να συμβουν . Αυτο συχνα διατυπωνεται με καποια υπερβολη πως ειμαστε 100% υπευθυνοι για την μοιρα μας.

5) Η ΑΦΕΣΗ

Παραίτηση από τον παλιο έλεγχο για να επιτραπεί το νεο ευάλωτο. Μαθαίνοντας αυτό που είναι ήδη γνωστό. Η διαδικασια της δημιουργιας χρειαζεται τοσο ενεργητικοτητα οσο και παθητικοτα. Τοσο ελεγχο οσο και αφεμα και απελευθερωση απο παλαιοτερο. Η ακριβης διαδικασια ειναι αρχικα αγνωστη και απροβλεπτη. Το εργαλειο ειναι ο διαλογισμος και η συλλογικη συνειδηση και ευφυια.

Απαιτειται ο συντονισμος της παρακατω τριαδας 1) του κεντρικου νευρικου συστηματος (συνειδητο, συγκεκριμενος νους) 2) με το περιφεριακο νευρικο συστημα (υποσυνειδητο,καρδια) κατω απο την καθοδηγηση 3) του υπερσυνειδητου της μη θνητης ψυχικης συνειδησης και πνευματος.

6) ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΥΜΜΕΝΟΥ ΕΑΥΤΟΥ

Περπατώντας στα άγνωστα και σκοτεινα μέρη του εαυτού. Ο διαλογισμος πρεπει να χρησιμοποιηση το θνητο υποσυνειδητο (παρασυμπαθητικο νευρικο συστημα), αλλα και το υπερσυνειδητο , (δηλ την μη θνητη συνειδηση της ψυχης και του πνευματος) . Ταυτοχρονα και να το αλλαξη το υποσυνειδητο σε νεο. Οντας και γινόμενος το Κενό. Ισως ο νεος εαυτος ειναι καποιο μερος μας πολυ παλαιοτερο που αφησαμε πισω, αλλα σιγουρα ειναι και γνωση κρυμμενη στο υποσυνειδητο μας η στο υπερσυνειδητο μας σε προηγουμενες ζωες. . Αλλαζει σιγα-σιγα το ποια πιστευουμε, ποιες σκεψεις, ποια συναισθηματα που θεωρει καποιος δικα του και ποια οχι. Απο το εχειν, στο δραν, στο συναισθανεσθαι, στο εκφραζεσθαι, στο σκεπτεσθαι, στο επιγνωναι και στο βουλεσθαι και με την αντιστροφη σειρα επισης.

7) ΑΝΑΒΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΦΛΟΓΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ (συνεκτικοτητα, coherence, νου και καρδιας)

Στον διαλογισμο απαιτειται ο συντονισμος της καρδιας (υποσυνειδητου ,και το παρασυμπαθητικο συστημα) με τον νου (αναλυτικος συγκεκριμενος νους) . Ετσι η καρδια δινει ενεργεια και βαθος στην αναλυτικη σκεψη. Με την σειρα της η ενεργεια της καρδιας θα αντληθει απο ολα τα κατωτερα ενεργειακα κεντρα του σωματος, που με την σειρα τους μπορει να αντλουν ενεργεια απο την περιβαλουσα υλη μεσω του συντονισμου της συχνοτητας.

Συνδέοντας με τον πραγματικο Εαυτό και βρίσκοντας τίμια, και με νόημα, τελετουργία. Ο δαλογισμος και νεες πρακτικες μας κανουν να μην εγκαταλειπουμε την προσπαθεια. Τα μικρα αποδειγμενα βηματα προς τον στοχο διατηρουν την εφαρμοσμενη πιστη μας ζωντανη πως αυτο που στοχευουμε, ο νεος εαυτος και εξωτερικος στοχος θα προκυψη τελικα. Χωρις αυτην την πιστη η πορεια δεν θα μπορουσε να συνεχιστει.

8) Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

Σκαρφαλώνοντας στην κλίμακα της αυτο-υπευθυνότητας, για να κρατηθεί το όραμα της Ύπαρξης στην Εν-οτητα. Ο νεος εαυτος δημιουργειται επισης απο εμας, αρα ειναι μια νεα αυτο-υπεθυνοτητα. Αλλα αυτη η αυτο-υπευθυνοτητα ειναι μεγεθυνση του εαυτου, επομενως συντονιζεται με αυξηση της υπευθυνοτητας μας και εναντι του κοσμου και της συλλογικοτητας. Ειναι περισσοτερη ψυχικη συνειδηση. Ειναι ενα ατομικο αλλα και συλλογικο επισης οραμα. Όντας το όραμα που αλλάζει κάθε (ψυχικη) αντίληψη και πεποιθηση.

Η επιτευξη καθε στοχου εχει παντα οχι μια μοναδικη αιτια αλλα ενα συνολο απο αιτιες. Οι περισσοτερες απο αυτες ειναι εξω απο εμας και ισως μεσα σε αυτες να ειναι πολυ ισχυρες αντιξοες αιτιες. Ομως μεσα σε αυτες υπαρχει και ο δικος μας παραγον η δικη μας αιτια του δικου μας εαυτου που οταν προσαρμοστει και αναπτυχθει καταλληλα μπορει να φερει την επιστευξη του στοχου καινακανει τα γεγονοτα να συμβουν . Αυτο συχνα διατυπωνεται με καποια υπερβολη πως ειμαστε 100% υπευθυνοι για την μοιρα μας.

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΦΑΙΡΑ

9) ΓΙΝΟΜΕΝΟΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ

Θετικη εμπαθεια και συμ-παθεια προς όλα. Όντας σε αληθινά υπεύθυνες σχέσεις. Το περιβαλλον ειτε φυσικο ειτε κοινωνικο ειτε πνευματικο ειναι καθρεφτης και πηγη μοχλευσης για την αλλαγη του εαυτου μας για την δημιουργια νεου εαυτου και εξωτερικου στοχου.

10) ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

Ολοκληρώνοντας όλα τα βιώματα της ζωής. Οντας δάσκαλος μέσω του υπαρχειν. Η ψυχικη συνειδηση αναπτυσεται. Νεα προσωπικοτητα δημιουγειται .Το νοημα της ζωης και των βιωματων αλλαζει.

Εκτος απο την αλλαγη της προσωπικοτητας και την εξελιξη της μη θνητης συνειδησης, το μερος του στοχου που ειναι εξωτερικο και κοινωνικο , απαιτει την επιδεξιοτητα του καθορισμου του μελλοντος, των εξωτερικων επιμερους στοχων με μεθοδικο προγραμματισμο και διαχειριση με τις καλληλες συνεργασιες, διαχειριση πορων , ρισκου ,ευθυνων , ποιοτητας και εξαιρετικοτητας, ακεραιοτητας, ανθεκτικοτητας στις αντιξοοτητες, και επαναπρογραμματισμο. Ολα αυτα βασιζονται σε κοινη αποδοχη αρχων και αξιων με την καταλληλη προτεραιοτητα

11) ΥΠΗΡΕΣΙΑ

Απομακρυνόμενος απο την ψευδαίσθηση της χωριστοτητας.

Ολοκληρωτική προσέγγιση στη ζωή με ταπεινότητα και χαρά. Η ψυχικη συνειδηση αναπτυσεται στην ενωση με τις αλλες υπαρξεις στην συνεργια , και καλη φημη απο τις αλλες υπαρξεις. Ειναι ισχυρη μοχλευση και ολοκληρωση.

12) ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ

Δίνοντας αξία, πίστη, αφοσίωση, λατρευτικοτητα, και πράξη στην εσωτερικη και εξωτερικη Ύπαρξη ατομικη και συλλογικη , είναι η δημιουργία και εξελιξη του Εαυτού προς ενα αξιολογο στοχο. Στο τελος ο μονος σκοπος της υπαρξης ειναι να υπαρχει παντα με τροπους ολο και πιο καλους . Ο μελλοντικος σκοπος και το παρον γινονται ταυτοσημα.

Το ιδιο στα αγγλικα.

THE 12 STAGES OF CREATION OF NEW SELF. 

The private space:

1) The Wandering: 

Where we come from, why, our purpose and gathering our "tools".

2) Beginning : 

Preparing our own path, each one different and hopefully centering. Every change of the self of the individual is through the interaction with the collective of the other individuals.

3) Honoring: 

Understanding the Source of our creation. Recognizing the sacred in oneself. The main source and causality of creation of  new self is though  from the inside to outside.

4) Stating Intention: Realizing and acknowledging ones true purpose to create Self. he expression of the goal, either classified as private or sharing it publicly with others creates also a commitment, accountability and conscious awareness

5.1) Surrender : Letting go of control to allow vulnerability. To learn what is already known. The process is both passive and active. It is both control but also surrendering to the presence of the existence and freedom from all the three , the past the present and the future. The exact process of creation or evolution of new self is initially unknown in its details and is unpredictable.

5.2) Embrace our own hidden-self :

Walking into the unknown and dark parts of Self. Being and becoming the Void.Maybe the sought new self , already was in an unknown past , and has left memory images in our soul and cells of the body. Therefore it maybe an unconscious knowledge as unconscious memory not recognized as our own.  Now it changes which actions, emotions, feelings, thoughts , awareness, will , beliefs and spirit we consider as self and our own and which as not self and not our own. We re-scan the spectrum of self from the having to acting, to feeling, to expressing, to thinking to believing and to being aware.

6) Lighting the Flame in the Heart: Connecting to Self and finding meaningful, honest, ritual. Introspection and inner exploration helps to keep trying. Proven small steps toward the goal of new self, as applying faith, helps to keep alive the belief that the goal of new self will eventually occur. 

7) Transformation: Climbing the ladder of self-responsibility, to hold a vision of Being in One-ness,  Being the vision that alters all perception of self, the world and the others. The goal of the new self is within a greater collective vision and is both increased self-responsibility but also increased responsibility for others. It is a growing and magnification of  self and the collective. It is also evolution of psychic consciousness.

The public space:

8) Becoming more Human: Empathy and compassion toward all. Being in truly responsible relationships. The physical , living and existential environment is also a leverage for our own changes of self.

9) Walking The Path: Integrating all of life's experiences. Being a teacher by Being. The soul embraces. The meaning of living and of the experiences changes. Consistency creates momentum and reliability.

10) Service: Discarding the illusion of separateness. Total approach to life in humility and joy. The soul consciousness prevails and is union with the other living souls of the other existences in synergy and good reputation. It is leverage and integration. 

11) Believing in , honoring, and service to the deeper Existence  has been creating new self, and the goal of existence is to exist always in better ways. Giving value and practice to this  Existence is the creation of new Self.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ  ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΩΣ ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΜΒΙΑΣ ΖΩΗΣ.


Οπως πιστευω η εμβια ζωη οπως και το ανθρωπινο σωμα, αρχικα δημιουργηθηκε απο πολλους πνευματικους δημιουργους, ως ιερη δημιουργια, σε ανωτερες συχνοτητες μη ορατης πραγματικοτητας. Μετα οι "θεμελιωτες" (ο πρωτος πολιτισμος σε αυτην την συχνοτητα πραγματικοτητας) μερικα δυσεκατομμυρια χρονια πριν κατεβαζοντας την συχνοτητα της εκαναν την ζωη να εμφανιστει για πρωτη φορα στην ορατη πραγματικοτητα σε ενα πυρηνα πλανητων και μετα μεταφυτευθτηκε σε εκατομμυρια αλλους πλανητες και συνεχισε σχεδον με την Δαρβινικη εξελιξη. Εντωμεταξυ κατα την διαρκεια αυτων των δυσεκατομμυριων ετων πολλοι προηγμενοι πολιτισμοι στην ορατη πραγματικοτητα εκαναν γεννετικη μηχανικη συνδυαζοντας ανθρωποιειδη με ανθρωποειδη , ζωα με ζωα και φυτα με φυτα. Ακομα στον ιδιο τον ανθρωπο η δημιουργια ποτε δεν σταματησε ,. και ειναι αυτοματη αναλογα με την επιγνωση-αντιληψη και τις σκεψεις που διαλεγει η μη θνητη συνειδηση που αυτοματα γινονται συναισθηματα μετα πραξεις, σωματικη φυσιολογια και κοινωνικοι θεσμοι. Οποτε η ιδια η ανθρωπινη μη θνητη συνειδηση ειναι συνεχιστης και ο τελικος συνδημιουργος του ανθρωπου. Η ιδια η ανθρωπινη συνειδηση καθως εξελιση δημιουργικα τον ανθρωπο τον κανει να επιστρεφει στους πνευματικους κοσμους απο οπου αρχισε η δημιουργια της εμβιας ζωης, οπου ο ανθρωπος καταληγει παλι να ειναι  τελικα ιερος πνευματικος δημιουργος της εμβιας ζωης. 

46. Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΣΕ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΘΕΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

 Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΣΕ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΘΕΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Η εξέλιξη ενός πολιτισμού μπορεί να  διαγνωσθεί με πολλούς τρόπους, από την θετικότητα η αρνητικότητα των κυρίαρχων πράξεων του η των κυρίαρχων συναισθημάτων του η των κυρίαρχων συστημάτων διανόησης του.

Όμως ίσως ένα  από τα πλέον ανώτερα και εσωτερικά κριτήρια είναι η θετικότητα η αρνητικότητα της κυρίαρχης βούλησης που επικρατεί. 

Η διαφορά ενός αρχαίου βάναυσου πολιτισμού βασισμένου  σε δούλους όπως της αρχαίας Ρώμης από ένα σύγχρονο με ελεύθερους ανθρώπους είναι κατά βαθος η διαφορά στην θετικότητα της κυρίαρχης βούλησης του συστήματος προς τους ανθρώπους.

Η διαφορά μιας κοινωνίας δικτατορικής τυραννίας, από μια αμεσοδημοκρατική ελεύθερη κοινωνία, είναι κατά βάθος η διαφορά στην θετικότητα της κυρίαρχης βούλησης του συστήματος προς τους ανθρώπους.

Η παρατηρηση αυτη και το κριτηριο της θετικοτητας της κυριαρχης βουλησης μπορει να φταση πολυ μακρια στην αξιολογηση της εξελιξη.Π.χ. για τους περισσοτερους μπορει να ειναι ενα λεπτο,  πολυπλοκο και σκοτεινο θεμα, το γεγονος πως το χρημα, μεσω των ανισοτητων που δημιουργει εξασκει μια αρνητικη κυριαρχη βουληση στην κοινωνια, οχι μονο ως εξουσια των εχοντωνς στους μη εχοντες αλλα απλα και με την στερηση των μη εχοντων. 

Η διαφορά μιας κοινωνίας οικονομικής τυραννίας και δουλείας, από μια αμεσοδημοκρατική ελεύθερη κοινωνία π.χ. χωρίς χρήματα , είναι κατά βάθος η διαφορά στην θετικότητα της κυρίαρχης βούλησης του συστήματος προς τους ανθρώπους. Η εξέλιξη από  μια (οικονομική) Δεινο-πρέπεια  προς μια δημοκρατική πολιτική Ευεργετικο-πρέπεια και πραξεις για το ωφελος των αλλων είναι κατά βάθος η διαφορά στην θετικότητα της κυρίαρχης βούλησης του συστήματος προς τους ανθρώπους . 

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

ΠΕΡΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ ΣΤΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

Πιστεύω πως ένα βαθύ και απλό μέτρο της ποιότητας ενός οργανισμού είναι ο βαθμός της θετικότητας της διάχυτης και υπολανθάνουσας βούλησης από κάθε πλευρά σε κάθε πλευρά. Από τους φοιτητές στους καθηγητές και διοικητικούς, από τους καθηγητές στους φοιτητές και διοικητικούς και από τους διοικητικούς στους καθηγητές και φοιτητές. Είναι γνωστό πως τα ΤΕΙ ήταν ανέκαθεν πολύ πιο δικομανή, από ότι τα Πανεπιστήμια εσωτερικά στους κόλπους στους.

Τα Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα σε όλη την ιερή λειτουργία τους δεν μπορούν να κάνουν χωρίς τον σεβασμό.

Οι διοίκηση Ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στον 21 αιώνα δεν μπορεί να βασίζεται στον εκφοβισμό (δικαστικό η διοικητικού bullying). O σεβασμός που προέρχεται από τον εκφοβισμό (που είναι μέθοδοι διοίκησης 2 αιώνων πίσω, η Σοβιετικού τύπου) είναι μακιαβελικός και διαρκεί λίγο. Μετά όταν ο θύτης δεν θα έχει πλέον την θέση μετατρέπεται σε περιφρόνηση και απέχθεια από τα θύματα. Ο πραγματικός όπως σεβασμός είναι πάντα αμφίδρομος. Για να με σεβαστεί ένας φοιτητής πρέπει να έχει αποδείξεις πως τον σέβομαι. 

Προσωπικά πιστεύω (αλλά και πολλοί άλλοι στοχαστές το πιστεύουν) πως η εξουσία από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι αρρώστια! Οι άνθρωποι νομίζω είναι τόσο πιο αναπτυγμένες συνειδήσεις όσο περισσότερο το αντιλαμβάνονται αυτό. Η ευδαιμονία έρχεται, πιστεύω, με την δημιουργία του εαυτού μας μέσα στην συλλογικότητα ελευθερία και αυτό-υπευθυνότητα. Για αυτό χρειαζόμαστε όλη την εξουσία που μπορούμε από τον εαυτό μας στον εαυτό μας, ενώ η εξουσία στους άλλους μας είναι άχρηστη η και επικίνδυνη για τους άλλους. Δεν είναι τυχαίο που εποπτεύω συχνά πτυχιακές για τα δημοκρατικά και σχολεία που έχουν μορφές άμεσης δημοκρατίας στις λειτουργιές τους και αυξημένη επιτυχία των μαθητών. Πολλοί νομίζουν πως ο κύριος σκοπός της ύπαρξης του κάθε ανθρώπου είναι να αποκτήσουν εξουσία έναντι άλλων (κάποιας μορφής, οικονομική, τεχνολογική, διοικητική, μεταφυσική κλπ). Νομίζω πως ο βαθύτερος σκοπός των ανθρώπων είναι η ανάπτυξη της συνείδησης και η όποια εξουσία είναι μόνο για να υπηρετεί την ανάπτυξη της συνείδησης και όχι αυτοσκοπός. Δεν ξοδεύει κάποιος πάνω από το 80% της εξουσίας του για να την επιβεβαιώσει έναντι άλλων που ενδεχομένως αντιτίθενται η για να απόκτηση περισσότερη και λιγότερο από 20% για να υπηρετήσει αυτό για το οποίο υπάρχει η εξουσία. Μάλλον το αντίθετο. Δυστυχώς βλέπουμε χαρακτηριστικά παραδείγματα π.χ. στην αμερικανική αστυνομική εξουσία, που όταν σε έναν ύποπτο (δεν υπάρχει απόδειξη πως είναι ένοχος) με την απειλή του όπλου από τον αστυνομικό του ζητείται να παραδοθεί, και αυτός συνεχίζει να τρέχει, κάλλιστα μπορούν να τον πυροβολήσουν και θανάσιμα. Φυσικά εδώ εξυπηρετείται κατά προτεραιότητα η μη αμφισβήτηση της εξουσίας του αστυνομικού που θα την επιβάλει ότι και να γίνει, έναντι της εξυπηρέτησης του αθώου και σύλληψης του ενόχου εγκλήματος. Στου υπνωτισμένους ανθρώπους της ανάγκης αυτό μπορεί να φαίνεται φυσικό, αλλά στα αφυπνισμένες συνειδήσεις φαίνεται πολύ άσχημο. Το μέγιστο του διακυβευόμενου σε όλη αυτήν την οικονομική κρίση που ζούμε είναι το ζήτημα της ελευθερίας της βούλησης και κοινωνικής-οικονομικης ελευθερίας και αυτό-υπευθυνοτητας των πολλών

45. ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΗ ΜΗ-ΘΝΗΤΗ ΡΕΥΣΤΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ

ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΗ ΜΗ-ΘΝΗΤΗ ΡΕΥΣΤΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ
(By Morenay)

"Είμαστε, ως ανθρώπινες αθανατες ψυχές , καθαρή μη-θνητή αντίληψη. Είμαστε μια επίγνωση-συνείδηση. Δεν είμαστε αντικείμενα και δεν έχουμε στερεότητα. Είμαστε απεριόριστοι. Ο κόσμος των αντικειμένων και η στερεότητα τους είναι ένας βολικό τρόπος για την πραγματοποίηση των στόχων και του περάσματος μας μέσα στην αντίστοιχη συχνότητα υλικής πραγματικότητας που γεννιόμαστε . Είναι μόνο μια περιγραφή που δημιουργήθηκε για να μας βοηθήσει. Εμείς δεν ξεχνάμε ότι η περιγραφή είναι μόνο μια περιγραφή και, κατά συνέπεια, έχουμε μάθει να μην παγιδεύουμε το σύνολο του εαυτού μας σε ένα φαύλο κύκλο φυσικής υλικότητας από τον οποίο μερικοί σπάνια απελευθερώνονται στην διάρκεια μιας ζωής.»

"We are, as souls of human beings, perceivers. We are an awareness. We are not objects and we have no solidity. We are boundless. The world of objects and solidity is a way for making our passage through our densities convenient. It is only a description that was created to help us. We  forget that the description is only a description and thus, we have learned not to entrap the totality of ourselves in a vicious circle of physicality from which few rarely emerge in a lifetime."